Marineverjaardag
9 januari 2012
Gisteren was het 524 jaar geleden, 8 januari 1488, dat Maximiliaan van Oostenrijk de Ordonnantie op de Admiraliteit uitvaardigde. Hiermee werd voor het eerst een permanente marineorganisatie voor de Nederlanden opgericht. 8 januari is daarmee de stichtingsdatum van de Nederlandse marine.
Maar voor we kunnen beginnen aan het vieren van het 105e lustrum Marine in het feestjaar 2013, waarbij het ook 200 jaar is geleden dat in 1813 het predicaat ‘Koninklijk’ werd toegekend, moeten we met z’n allen eerst door het jaar 2012. Een jaar dat nog nauwelijks is begonnen maar dat al in 2011 werd aangekondigd als een ‘zwaar jaar’.
Een realistische aankondiging omdat Defensie eerst door een diep dal moet. Een uitdaging die we met z’n allen moeten aangaan, of we het nu leuk vinden of niet. De Nederlandse politiek heeft ingestemd met een bezuiniging van € 1 miljard op de defensiebegroting en dat democratische besluit moet worden verwerkt. Een dramatisch besluit waarbij er, zoals bekend, 10.000 mensen burgers en militairen hun baan gaan verliezen. Maar geldt niet: ‘When the going get’s tough, the tough get going?’
Maar laat ik er nog een Engelse kreet tegenaan gooien: “It takes two to tango”. We moeten het dit moeilijke jaar dus echt samen gaan doen, met respect voor de verschillende rollen die we hebben: als medewerker, als werkgever, als leidinggevende, als projectleider, als bestuurder, als politicus.
En dat wederzijdse respect zal het komende jaar heel belangrijk worden. Want met de proefballonnen die worden opgelaten en de uitspraken die worden gedaan, lijkt het respect in de Nederlandse samenleving en de Nederlandse politiek ver te zoeken jegens de ambtenaren in het algemeen en de militaire ambtenaar in het bijzonder – en ik moet helaas vaststellen dat ook binnen de muren van het Plein 4 dat respect soms ver weg lijkt. Jarenlange inzet lijkt te worden weg gebagatelliseerd, want ik hoor en lees kretologieën als ‘jong gaat voor oud’ en meer in het algemeen: een defensiemedewerker ontslaan moet makkelijker worden en de bijzondere opdracht van de militair behoeft niet meer als bijzonder te worden gewaardeerd; het is een gewone werknemer.
Dat is, zo aan het begin van dit lastige jaar 2012, op z’n zachtst gezegd: teleurstellend. We zullen er echt met z’n allen aan moeten trekken, om de reorganisaties op tijd rond te krijgen omdat elke vertraging meteen een nieuwe financiële uitdaging oplevert, om het personeel dat moet vertrekken op een respectvolle manier naar de uitgang te begeleiden en tegelijkertijd moet de Nederlandse defensieorganisatie er staan, wanneer er een beroep op wordt gedaan.
Ik hoop dat ik op 8 januari 2013 kan vaststellen dat we het met elkaar hebben gerooid: een nieuwe, kleinere, structureel betaalbare defensieorganisatie. Met personeel dat weer met vertrouwen vooruit blikt, in de wetenschap dat het respect voor, het vertrouwen in en de loyaliteit aan de politieke en militaire leiding juist ook in het crisisjaar 2012 niet is beschaamd maar is versterkt. Dat uitbouwen van dat respect, dat vertrouwen en die loyaliteit moet vandaag beginnen. De KVMO zal in dit proces haar verantwoordelijkheid nemen.
Ondanks de sombere voorspellingen wens ik u allen een Gelukkig Nieuwjaar!
Uw voorzitter
Reageren?
|
| |
