Is het nog leuk? Of vinden we het nog leuk?
De Tweede Kamer heeft 8,2 miljard per jaar over voor een defensieorganisatie die aan de opgelegde taakstelling kan voldoen, vandaag maar ook overmorgen. Defensie is niet alleen de missie in Afghanistan, maar is een voortdurende verzekering van de BV Nederland van het beschikbaar hebben van een capabele zwaardmacht, die invulling kan geven aan het Nederlands buitenlands beleid. Die beschikbaarheid gaat dan over voortzettingsvermogen. Voor dit voortzettingsvermogen is nodig:
- voldoende, goed getraind en gemotiveerd personeel;
- goed onderhouden, inzetbaar materieel en voldoende voorraden om dat personeel te verzorgen en het materieel te onderhouden;
- een verantwoorde investeringsquote;
- een slagvaardige en flexibele organisatie.
Wanneer ik kijk naar de materiële situatie bij Defensie dan constateer ik dat er voortdurend en langjarig op het voortzettingsvermogen is ingeteerd, door het toepassen van het ‘just in time’-principe. Dit in het bedrijfsleven gangbare logistieke principe mag nooit op een operationele defensieorganisatie worden toegepast. De Amerikaanse admiraal Mahan schreef al in de 19e eeuw: ‘Free supplies and open retreat are essential to the safety of the army and the fleet’.
Over de toenemende bureaucratie binnen Defensie is al genoeg geschreven - niet dat het helpt.
Ook het personele voortzettingsvermogen piept en kraakt aan alle kanten. Het geld voor de 7.000 vacatures bij Defensie is de laatste jaren ingezet om de materieelexploitatie te financieren. Tegelijkertijd worden voor het defensiepersoneel steeds weer nieuwe ‘irritators’ gecreëerd:
- de discussie rond de kleine component bij dienstreizen;
- het mogelijk afschaffen van het commandantenfonds (de veilige en prettige leef- en werkomgeving is blijkbaar plotsklaps gerealiseerd);
- ongehoord lange levertijden voor onze bedrijfskleding (visitekaartje van de defensieorganisatie: tenue correct – vertrouwen gewekt);
- de prijsstelling van Paresto en
- het klapstuk: de inzetbrief arbeidsvoorwaarden van onze staatssecretaris.
Naar de nabije toekomst kijkend, dreigen er botte bezuinigingen op Defensie om de betaalbaarheid van de overheidsfinanciën te garanderen.
Objectief kijkend kun je je dus afvragen of het nog leuk is bij Defensie.
Maar nu komt het bijzondere. Ondanks de slechte financiële huishouding bij Defensie, ondanks de irritaties, ondanks een als (zeer) hoog ervaren werkdruk, gaan we nog steeds lachend naar ons werk.
We vinden het dus nog steeds leuk! De keuring en selectie, in combinatie met ons opleidings- en trainingsmodel, creëren blijkbaar bijzonder loyale werknemers. Ons karakter en onze mentaliteit halen, juist in tijden van tegenspoed, het beste in ons naar boven. We kunnen lachen waar anderen in snikken zouden uitbarsten. En daarna kijken we met gepaste trots terug op datgene wat is bereikt.
We vinden het nog steeds leuk bij Defensie omdat we werken in een team van mensen, gelijkgestemde collega-professionals, waarmee we tezamen een veelheid aan uitdagingen het hoofd bieden. Dat heeft niets te maken met tekorten, bureaucratie, dreigende reducties, ‘irritators’ en wat dies meer zij.
Ons werk is mensenwerk. Daarom vinden we het nog steeds leuk!
Uw voorzitter
Reageren? voorzitter@kvmo.nl