Achter de dijken
Het nieuws van het afgelopen weekeinde werd, wat mij betreft, niet beheerst door een IJslandse stofwolk maar door het overlijden van twee mariniers. KPLMARNS Jeroen Houweling en MARN 1 ALG Marc Harders, gesneuveld door een laffe aanslag met een bermbom. In je achterhoofd weet je dat dit altijd kan gebeuren, maar wanneer je er dan mee wordt geconfronteerd, schrik je er toch weer van. Het verdriet voor de families, vrienden en collega’s moet verschrikkelijk zijn.
Dat verdriet en die schrik staan in schril contrast met de vreugde dat mijn jongste zoon, ondanks zijn beperkingen, afgelopen zondagochtend de zwarte slip aan zijn witte band heeft gehaald met Tang Soo Do. Tang Soo Do is een Koreaanse vechtsport waar ik nog nooit van had gehoord, tot ik in juli 2008 als C-AMFLOGBAT, een van mijn mariniers ten grave moest dragen. Tijdens de rouwplechtigheid bleek hij een fervent Tang Soo Do-beoefenaar te zijn geweest.
Raar dat dit weekeinde de dood en Tang Soo Do weer zo verweven lijken te zijn.
Ik vind het overigens ongepast dat er zondag meteen stemmen zijn opgegaan over de inzet van de Viking, het gepantserde all-terrain vehicle van het Korps Mariniers. De inzet van wapens en wapensystemen is voorbehouden aan de operationele leiding van een missie. Wanneer je de opgedragen doelen wilt behalen, kun je je niet altijd maar verschansen achter Hesco’s en pantser.
Goed getraind, goed uitgerust en goed geïnformeerd zul je ‘buiten de poort’ moeten opereren. Je zult, wil je de bevolking voor je winnen, erop uit moeten gaan en de bevolking zo open als mogelijk, vertrouwenwekkend, tegemoet moeten treden. Voor het opereren in dergelijke moeilijke en gevaarlijke omstandigheden als Afghanistan heb je niet voor niets militairen nodig – het is niet de Kalverstraat waar je loopt te patrouilleren. Dat laat onverlet dat elke militair die we moeten betreuren, er één teveel is.
De verkiezingen staan voor de deur. De politici verdringen zich om de kiezersgunst en verlagen zich tot ‘ambtenaar bashing’. Ook bezuinigen op Defensie staat hoog op het kiezersgunstlijstje. De discussie gaat helaas niet over uit te voeren taken: welke taken moet de Nederlandse overheid uitvoeren en wat is daarvoor nodig, aan organisatie, mensen en middelen.
De bezuinigingen als neergeschreven in deel 20, Internationale veiligheid, van de Brede Heroverwegingen, kunnen de inzetbaarheid van de defensieorganisatie als geheel ernstig ondermijnen.
De heren en dames politici moeten zich dan ook eens ernstig afvragen welke toekomstige rol zij in de wereld zien voor Nederland, welke defensieorganisatie daarbij hoort en hoeveel dat dan gaat kosten. Ook dan zal gelden dat je de zelf gestelde doelen niet behaalt door je (angstig?) achter de zeedijken te verschansen.
Slechts indien die bestaansrecht vragen in de juiste volgorde worden gesteld, krijg je de defensieorganisatie die voor haar, door dezelfde politiek bepaalde, taken is berekend. En dat lijkt weer verdacht veel op de trits aan vragen die de basis vormden voor de Verkenningen.
Uw voorzitter
Reageren? voorzitter@kvmo.nl