Gelijke monniken?
Mijn gips is van mijn linkerbeen af. Daar ben ik blij om maar qua mobiliteit ben ik toch weer even teruggeworpen. Met loopgips voelde ik mij een stuk zekerder dan nu, in de vrije beweging. Met fysiotherapie en doorzettingsvermogen kom ik daar wel overheen, maar nu ben ik nog wat ‘angsthazig’ met mijn linkerbeen.
Ook ‘Europa’ heeft problemen op eigen benen te staan. De regeringsleiders discussiëren nog over een gigantische financiële reddingsoperatie voor Griekenland – waarvan de rekening wanneer het alsnog fout gaat voor € 4.8 miljard euro bij de Nederlandse belastingbetaler komt te liggen. Tegelijkertijd lopen de Grieken massaal de straat op. Afschaffen 13e en 14e maand, en doorwerken ná je 53e : hoe durft ‘Europa’ dit aan ons op te leggen. De gevoelens van onbegrip voor de Griekse ambtenaren die staken terwijl het water Griekenland al de mond instroomt, zijn alom.
Het momentum van die gevoelens van onbegrip voor ‘de Griekse ambtenaar’ wordt in Nederland mede aangegrepen om in de aanloop naar de verkiezingen wellicht niet de schuld, maar wel de rekening van het houdbaar houden van de overheidsfinanciën voor een fors deel bij de ambtenaren te leggen. Overheid moet kleiner, Defensie moet kleiner en wat er aan ambtenaren overblijft, moet sowieso worden aangepakt.
Politieke partijen buitelen over elkaar heen met de verkiezingen in aantocht, om maatregelen voor te stellen die de positie van de Nederlandse ambtenaar ter discussie te stellen. Nu weer moet het ontslagrecht dat in het bedrijfsleven van toepassing is, ook onverkort voor de Nederlandse ambtenaren gelden. Adagium: gelijke monniken, gelijke kappen. En daar gaat de vergelijking dus fors mis: er is geen sprake van gelijke monniken.
Overheidsdienaren staan in een veel afhankelijker positie ten opzichte van hun (politieke) leiders dan werknemers in het bedrijfsleven – en ambtenaren genieten daarom een bijzondere ontslagbescherming. Ambtenaren zijn afhankelijk van hun (politieke) leiders als werkgever én als wetgever. Een besluit om de ambtenarensalarissen te bevriezen, kan door de wetgever worden afgedwongen, waarna de ‘werkgever’ alleen maar kan vaststellen dat de wet moet worden gevolgd en dat er dus bevriezing van de salarissen aan de orde is. Het regeringsbeleid zal worden uitgevoerd, hoezeer dit ook tegen de borst kan stuiten van een individuele ambtenaar. De discussie over een kabinetsbesluit wordt niet nog een keer overgedaan in de medezeggenschapsraad van een ministerie, omdat het regeringsbeleid niet ter beoordeling aan de ambtenaren is. Die loyaliteit verdient een extra bescherming.
Net zomin als Nederlandse ambtenaren te vergelijken zijn met Griekse ambtenaren, kan het Nederlandse arbeidsrecht één op één van toepassing zijn op het Nederlandse ambtenarenapparaat.
Uw voorzitter
Reageren? voorzitter@kvmo.nl