Do as I say, not as I do
De afgelopen week heb ik met mijn gezin genoten van een weekje Twente, al zat het weer niet echt mee voor een voorjaarsvakantie. Maar we hebben desondanks een leuke tijd gehad en mooie dingen gezien in het Twentsche landschap. Ik heb geprobeerd mij te onttrekken aan het nieuws maar dat lukte geenszins. Dieptepunt vanuit menselijk oogpunt was natuurlijk de vliegramp in Tripoli, Libië. 103 doden, een drama.
Dit drama overschaduwde – terecht – de berichtgeving over de scheve schaats die onze staatssecretaris al heel wat maanden bleek te rijden.
Op de terugweg, rijdende op de A12, hoorde ik dat Jack de Vries de eer aan zichzelf heeft gehouden. Wat laat, maar toch. Nu is het gedrag van De Vries primair een familieprobleem maar het raakt ook aan zijn geloofwaardigheid als staatssecretaris van Defensie. Na een periode van bezinning heeft hij een wijs besluit genomen. Zijn positie was om meerdere redenen onhoudbaar geworden.
In de eerste plaats zijn integriteit. De Vries eist terecht integer handelen van zijn onderhebbenden, maar zelf laat hij dit na. Verliefd worden, dat overkomt je, maar bij integer handelen gaat het erom hoe je daar dan mee omgaat. Richting je gezin en je omgeving. Het verzwijgen is in ieder geval niet integer te noemen en het laten voortduren evenmin. Ien Dales zei jaren geleden al dat je niet ‘een beetje integer’ kunt zijn.
Ten tweede zijn chantabele positie. Als hoeder van een groot aantal staatsgeheimen, is het bizar te noemen dat hij volgens premier Balkenende niet chantabel is geweest, 'omdat slechts weinigen ervan wisten'. Naar míjn mening is dát juist het kenmerk van een chantabele positie. David Letterman dregde ook gechanteerd te worden met buitenechtelijke escapades en sloeg de chanteur het wapen uit handen door publiekelijk, op TV, te erkennen dat hij fout was geweest. Nog niet zo heel lang geleden werd een politieman uit zijn functie als korpschef in Zeeland gezet vanwege zijn chantabele positie door een buitenechtelijke relatie tijdens zijn eerste huwelijk. De AIVD had De Vries' ‘verklaring van geen bezwaar’ tegen het licht moeten gaan houden; de MIVD zou in deze niet voldoende onafhankelijk zijn geweest.
Ten derde de machtspositie van De Vries ten opzichte van zijn nieuwe geliefde. In de Verenigde Staten zou iets dergelijks onbestaanbaar zijn en onmiddellijk tot ontslag van de meerdere leiden. Recent is in Nederland nog een commandant afgelost vanwege een relatie met een matroos. De (werk)verhouding op het Plein 4 heeft blijkbaar maanden bestaan zonder dat De Vries aanleiding zag om zijn adjudant weg te laten plaatsen, wat voor hem met één telefoontje te regelen zou zijn geweest.
Naar mijn mening was er dan ook geen andere uitkomst van de bezinning van De Vries mogelijk.
Maar de vraag blijft staan of er in de directe werkomgeving van De Vries, in de defensieleiding, nu echt niemand van de 'weinigen' waarover Balkenende rept, De Vries eerder op zijn verantwoordelijkheden als staatssecretaris had kunnen en moeten wijzen, waardoor al snel na het ontstaan van de relatie de werkverhouding was beëindigd?
Maar het rommelt niet alleen in de top van het ministerie. Er bereiken mij ook berichten over de NLDA. De accreditatie is op grond van de studieprestaties op een haar na gevild – dat is een prima ontwikkeling waar hard voor is gewerkt.
Maar de financiële boekhouding van de NLDA vertoont gaten van vele miljoenen euro’s. Er worden nu maatregelen genomen om de financiën weer op orde te krijgen en dat is alleen maar toe te juichen. Wat daarbij opvalt is dat van de mindere goden allerlei buitenlandse dienstreizen en deelname aan symposia worden teruggedraaid, terwijl extreem dure buitenlandse dienstreizen van de NLDA-leiding wel door lijken te gaan.
En wat mij dan weer verbaast, is dat dit blijkbaar tijdens de koffiepauze op de NLDA breed wordt bediscussieerd, maar dat niemand binnen de NLDA hier openlijk vraagtekens bij durft te zetten.
De vis begint te stinken aan de kop.
Uw voorzitter
Reageren? voorzitter@kvmo.nl