De ezel en de steen

02 juni 2020
729 keer
De ezel en de steen
De afgelopen week was er weer de nodige aandacht voor Defensie in de media. Helaas niet altijd positief. Zo wist Hart van Nederland de harten van het defensiepersoneel te breken. Met veel bombarie werd bericht dat Defensie tussen 2016 en 2018 jaarlijks tussen de vier tot vijf miljoen euro uitgeeft aan representatiekosten, zoals personeelsfeesten, personeelsreizen, relatiegeschenken en afscheidsdiners.

Inderdaad, op het eerste oog veel geld. Echter, als je dit omrekent naar het aantal medewerkers dan blijft er een schamele € 75,00 per werknemer over. Als je dan ook nog eens in overweging neemt dat saamhorigheid een kerncompetentie is van Defensie dan ‘zakt je broek af’ bij de reactie van Defensie: dat er na aanleiding van de ‘hoge’ uitgaven nieuwe regels zijn opgesteld: “Met deze nieuwe regels kunnen we de kosten laag houden en een sober beleid voeren. Het gaat hier immers om gemeenschapsgeld”, aldus een woordvoerder van het ministerie van Defensie.

Ik zou de redactie van Hart van Nederland willen vragen ook een WOB-verzoek bij andere ministeries in te dienen. Ik denk namelijk dat Defensie met € 75,00 (incl. kerstgeschenk) per werknemer aan de onderkant bungelt qua uitgaven op dit gebied.

In de Telegraaf stond een paar dagen later dat Defensie "terug naar af" is, het "bezuinigingsspook doemt weer op”. Met deze aandacht voor Defensie was ik wel blij. Defensie behoort tot één van de vitale organisaties in Nederland maar dat wordt door veel mensen niet zo ervaren. Op mijn tweet “De vraag is of het spook ooit weg is geweest daar het budget niet genoeg is om onze uitgeklede organisatie overeind te houden #vacatures # vastgoed #verouderdmaterieel” ontving ik de volgende reactie: “Goede zaak. Hopelijk wordt Defensie onherstelbaar kapot gemaakt. Het ergste gevolg daarvan zou zijn dat er minder onschuldige arme burgers worden vermoord”. Het is duidelijk dat deze twitteraar niet weet wat onze militairen iedere dag weer voor onze samenleving doen. Met hun inzet wordt voorkomen dat er onschuldige Nederlanders overlijden en wordt veel leed bespaard. Het is de onwetendheid maar ook de vanzelfsprekendheid van onze inzet die Defensie al jaren parten spelen. In mijn ogen wordt Defensie dan ook ‘vitaal’ ondergewaardeerd.

Het was opvallend dat de minister snel reageerde op het artikel in de Telegraaf. Ze benadrukt dat “…de noodzaak voor investeringen in Defensie… onverminderd groot [is]”. En verder: “Ik had ook liever geen coronacrisis gehad. Maar nu die er is, kun je het niet negeren. De conclusies die de Telegraaf [lees het bezuinigingsspook] daaraan verbindt zijn niet de mijne.”

In het artikel in de Telegraaf wordt onder andere verwezen naar het continu vooruitschuiven van de vervangingsprojecten van onze marine. De reactie van onze minister hierop: “We hebben al besloten dat we de onderzeeboten gaan vervangen, dat geldt ook voor de M-fregatten. Daarvoor worden nu zorgvuldig de aanschafprocessen doorlopen. De extra F35’s - 9 stuks - zijn ook al besteld”. Een correcte constatering, echter zolang er geen contracten zijn ondertekend is er alleen sprake van een ‘papieren tijger’. Daarmee kun je ons land niet verdedigen en de marine niet naar zee sturen.

De coronacrisis kunnen we inderdaad niet negeren, dat ben ik met haar eens. Ik denk echter dat de minister en ik niet op één golflengte zitten. Dit doet mij namelijk denken aan de vorige crisis. De publieke sector mocht toen de rekening van de bankencrisis betalen. Mogen we nu als vitale publieke organisaties de rekening van het redden van de private sector gaan betalen? Ik hoop van niet. Je zou toch zeggen dat na de evaluatie van de coronacrisis een (politieke) ezel zich niet twee keer aan dezelfde steen zal stoten. Eén ding is dankzij de coronacrisis immers wel gebleken: waar de private sector veelal stopt gaat de publieke sector gewoon door.

https://www.kvmo.nl/images/templateopmaak/button_reageren.jpg

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04