Achteraf gezien…

14 juni 2021
540 keer
Achteraf gezien… Bron foto: Pixabay
“Zo griffier, wie is de volgende verdachte?” “Een historicus met een selectief slecht geheugen, edelachtbare.” “Goed, laat maar voorkomen.” Een goedlachse oudere heer stapt de rechtszaal binnen. Apart, denkt de rechter, de man lijkt wel een huid te hebben van, ja wat is het, het lijkt wel teflon! “Goedemiddag meneer, wat is uw naam en wat was uw functie en rol voor en tijdens het grote debacle van 2035-2047?” “Daar heb ik geen actieve herinnering aan, edelachtbare.”

Bijzonder, denkt de rechter die zich het 25 centimeter dikke dossier helemaal eigen heeft gemaakt. Volgens mij hebben we hier toch echt met de oud-minister-president te maken, die van 2010 tot 2029 aaneengesloten de leiding had over het land. Nou ja de leiding, pas in 2020 zei hij eindelijk een keer dat hij de leiding ook daadwerkelijk had. En dat was toen ook hard nodig, het land zat midden in een crisis die door een pandemie veroorzaakt was. De rechter kan het zich nog wel herinneren, hij was toen net rechten aan het studeren. Alleen maar online lessen, geen feestjes en geen reizen. Gelukkig werd het in 2021 beter, toen het vaccinatiebeleid na veel blunders eindelijk op orde was. En dat reizen was er ook nog van gekomen, toen hij als jonge jurist voor vijf jaar bij de marine was gegaan en had gevaren en met de mariniers allemaal spannende dingen had gedaan. Maar, moest hij bekennen, hij had veel geluk gehad. De meeste van zijn toenmalige collega’s hadden heel weinig meegemaakt, omdat schepen tegen de kant moesten, eenheden werden opgeheven en oefeningen werden afgelast. En uitzendingen waren er ook al niet. Allemaal vanwege een gebrek aan mensen, geld en vooral perspectief. Na vijf jaar was het mooi geweest en waren ook voor hem de vooruitzichten bij Defensie minimaal. Natuurlijk had hij Defensie in die jaren daarna nog gevolgd. En het was er niet beter op geworden. Belofte na belofte was gebroken. Het begon daarvoor al in 2014. Ook deze meneer die voor hem stond beloofde aan de toen nog bestaande NATO om minimaal 2% van het BBP aan Defensie te gaan besteden. Tien jaar tijd had hij daarvoor gekregen, tien jaar! Maar dat was hem niet gelukt en ook de belofte om naar het Europese gemiddelde te gaan werd bij lange na niet gehaald. Er lag wel een plannetje, dat noemden ze toen de Defensievisie 2035. Hoe ironisch dat precies in 2035 het grote debacle begon, waarin de Chinezen het internet overnamen, het financiële systeem kaapten en met veel militair vertoon hun territoriale ambities van de straat van Malakka tot aan de Noordelijke IJszee waarmaakten. Twaalf jaar duurde het voordat de landen van Europa, Amerika en delen van Azië en Afrika eindelijk in staat waren gebleken om de hegemonie van het Rijk van het Midden te doorbreken. Iedereen had het risico onderschat en had vooral ook niet voldoende mensen en middelen geïnvesteerd in veiligheid. Zeker Nederland niet, ondanks die Defensievisie en alle andere mooie voornemens en loze beloften. Defensievisie. Had deze meneer niet ook iets gezegd over visie? Dat was toch een Olifant die het zicht belemmerde? Het blijft een groot vraagteken hoe deze man zo lang aan de macht kon zijn. “Meneer Rutte, want volgens het dossier heet u zo, wat herinnert u zich wel van deze periode en de tijd waarin u als minister-president de veiligheid van Nederland niet de juiste prioriteit gaf?” De verdachte buigt het hoofd en staart naar de grond. “Te veel, edelachtbare” fluistert de verdachte heel zacht, met het schaamrood op de kaken. “Ik had veel van het debacle kunnen voorkomen, ik was verantwoordelijk en dat weet ik donders goed” vervolgt hij. “Maar ik wou dat ik me niets meer kon herinneren, ik schaam me kapot.”

<a href=

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04