MH-17

18 juli 2023
377 keer
MH-17 Bron foto: R. Boed | Wikimedia
Op 17 juli was het alweer negen jaar geleden dat MH-17 uit de lucht werd geschoten met medeweten en onder verantwoordelijkheid van het bewind in Moskou. 298 mensen overleefden die aanslag niet en nog steeds weigert Rusland de verantwoordelijkheid op zich te nemen. Ik wens alle nabestaanden veel sterkte bij het herdenken van hun geliefden.

De aanslag was onderdeel van de nog steeds voortgaande oorlog in en tegen Oekraïne. Een oorlog die het sinds vorig jaar eindelijk voor iedereen duidelijk maakt dat veiligheid en vrijheid niet vanzelfsprekend zijn. Dat we erin moeten blijven investeren en dat we bereid moeten zijn er offers voor te brengen. Hoewel het voor heel veel (meer en minder) deskundigen allang duidelijk was dat de wereld niet die happy place is, die we allemaal zouden willen hebben, was er in de politieke, maar zeker ook de bestuurlijke arena noch de wil, noch de visie om voor voldoende veiligheid te zorgen. De vrede was uitgebroken, het (niet bestaande) vredesdividend moest worden geïnd. Ik blijf het herhalen, het dividend van investeren in veiligheid is vrede.

We weten het inmiddels, de krijgsmacht is jarenlang verwaarloosd. Hoe erg kan ik nog illustreren met een ander voorval dat speelde tijdens de MH-17 crisis. In precies diezelfde periode arresteerde de politie op Aruba een Venezolaan die door de regering in Caracas was aangewezen als consul-generaal voor het eiland. De Verenigde Staten beschuldigden de man van drugshandel en hadden Aruba verzocht hem op te pakken. Venezuela reageerde woest en dreigde de eilanden iets aan te doen als Aruba de man niet onmiddellijk vrij zou laten. De eenheden in het Caribisch gebied moesten zich in gereedheid brengen. Helaas zaten/zitten daar nauwelijks eenheden die in een wat groter gewapend conflict iets kunnen betekenen. Het stationsschip, een OPV, was niet in de buurt. Bij navraag wat er eventueel vanuit Nederland kon komen, bleek dat van de anderhalve man en een paardenkop die beschikbaar waren, één man op verlof was, de halve man op stand-by stond om eventueel naar Oekraïne te gaan om het wrak van MH-17 te beveiligen en de paardenkop op nalevering stond.


'Ik blijf het herhalen, het dividend van investeren in veiligheid is vrede'

Naast het niet beschikbaar hebben van eenheden, was de beeldopbouw ook nog eens dramatisch. Toevallig, en in dit geval echt toevallig, waren beide walradars van de kustwacht op Aruba stuk en gaf het civiel ingehuurde patrouillevliegtuig van de kustwacht aan niet beschikbaar te zijn voor militaire taken, zoals het zoeken en volgen van Venezolaanse vlooteenheden die op zee waren. Wat overigens volledig in lijn met het contract was. Dat is er dan ook wel een om goed in de gaten te houden. Als we contracten met civiele bedrijven aangaan om aan materieel te komen dat we zelf niet meer hebben, dan moeten we wel zeker weten dat het ook beschikbaar is als we het nodig hebben. Gelukkig liep de crisis op Aruba met een sisser af, de Venezolaan is vrijgelaten en teruggekeerd naar zijn land van herkomst. Voor mij was het een absoluut dieptepunt van de staat van de Nederlandse strijdkrachten. Desondanks stonden er eenheden gereed om naar Oekraïne af te reizen. Een prestatie die niets dan lof verdient. Aan de uitvoerders ligt het over het algemeen niet.

Hadden we de ramp met MH-17 kunnen voorkomen als er in de jaren vóór 2014 niet bezuinigd was? Eerlijk gezegd denk ik dat niet. Ik denk wel dat we ons alleen maar meer ellende op de hals halen als we niet in veiligheid investeren. Dan kunnen misdadigers zoals die van MH-17 ongestoord hun gang blijven gaan en staan we weer met lege handen als er wat in het Caribisch gebied gebeurt. En dat is niet waar we in Nederland voor moeten staan. We moet ons uiterste best doen om de veiligheid in alle delen van het Koninkrijk te waarborgen. Alle inwoners verdienen dat.

<a href= 

KVMO  |  Koninginnegracht 19, 2514 AB, Den Haag   |  070 - 383 95 04