Een dief van de portemonnee of ‘gratis’ extra defensiebudget en verduurzamen

29 feb 2016
2461 keer
Een dief van de portemonnee of  ‘gratis’ extra defensiebudget en verduurzamen Bron foto: publicdomainvectors
Het is nog niet zolang geleden dat je een dief van je eigen portemonnee was als je geen meerjarig energiecontract afsloot met een energieleverancier. Tijdens deze periode werd het kabinet slapend rijk door de jaarlijkse stijging van de aardgasbaten op basis van de koppeling van de aardgasprijs aan dat van een vat olie. In de afgelopen jaren is er veel veranderd. Wie had er kunnen bedenken dat Amerika weer een van de grootste olie-exporterende landen zou worden? Dat de boycot van Iran zou worden opgeheven en dat er olietankers als buffercapaciteit voor de Nederlandse kust ten anker zouden liggen omdat er sprake is van een overschot. De energiemarkt is dan ook volop in beweging.
Afgelopen week werd er een plan gelanceerd om gedurende perioden van overschot aan zon - en wind energie, deze gratis te verstrekken aan de klant en de klant alleen te laten betalen op het moment dat er sprake is van een piekbelasting. Gedurende deze periodes zouden consumenten dan hun gratis opgeladen (auto)accu’s goedkoop kunnen leegtrekken. In ultimo zou dit betekenen geen energiekosten meer en ik kan me dan ook niet voorstellen dat dit de bedoeling is van onze energieleveranciers.

In plaats van een tekort aan (fossiele) brandstof is er dus sprake van een overschot aan energie met alle positieve en negatieve gevolgen.. Ondanks de lagere brandstofkosten zien we wereldwijd een tendens om de broeikasgassen te willen verminderen. De Amerikaanse marine heeft zich onlangs tot doel gesteld om in 2020 50% van de benodigde brandstof uit alternatieve energie te verkrijgen. Ook minister Hennis-Plasschaert heeft aangegeven dat zij het verbruik van fossiele brandstoffen bij Defensie wil gaan afbouwen. De Nederlandse ambities zijn echter niet zo hoog als de ambities van de Amerikanen. Defensie wenst, ten opzichte van 2010, in 2030 20% minder fossiele brandstoffen te verbruiken. In 2050 zou dit 70% moeten zijn.
Als reactie op de Kamerbrief die de minister naar aanleiding van dit onderwerp heeft gestuurd was een Amerikaanse aanbieder van zonnepanelen, Sungevity, er als de kippen bij. Zij hadden berekend dat Defensie ongeveer 6.3 miljoen vierkante meter aan gebouwoppervlak heeft. Op de webpagina van de Groene Courant is te lezen dat ongeveer 65 procent van dit oppervlakte geschikt is voor zonnepanelen, aldus Sungevity. Als dit allemaal zou worden bedekt met zonnepanelen dan wordt jaarlijks de uitstoot van ruim 10,1 miljoen ton CO2 vermeden en 620 miljoen kilowattuur groene energie opgewekt. Dat is veel CO2-emmissie minder en het gemiddeld jaarlijkse gebruik van stroom voor meer dan 177.000 huishoudens. Een loffelijk streven. Echter, wie gaat de 2,5 miljoen zonnepanelen betalen en gaat de investeerder zijn geld terugverdienen?
Een zonnepaneel, inclusief omvormer en installatie, kost ongeveer 450 euro. De investering zou dus ongeveer 1,125 miljard euro bedragen. Gezien de enorme oppervlakte moet een kwantumkorting van 10% makkelijk kunnen worden behaald. Volgens de experts kan de investering in 5-10 jaar worden terugverdiend.
Zonnepanelen gaan ongeveer 25 jaar mee. In deze periode moeten de panelen één keer per jaar worden schoongemaakt en in de periode van 25 jaar moet de omvormer één keer worden vervangen.
In theorie kan Defensie in 25 jaar dus 3 miljard verdienen als zij ‘vergroent’ en daarnaast volledig selfsupporting wordt op het gebied van elektriciteit. Ik ben geen expert. Maar als mijn berekening in grote lijnen klopt dan moet het kabinet het bovenstaande als een enorme kans zien. Zij kan namelijk twee vliegen in één klap slaan. Als ze het Sungevity-plan uitvoert draagt zij aanzienlijk bij aan het verhogen van de duurzaam energiedoelstelling van Nederland en kan ze het defensiebudget eveneens verhogen, met ruim 100 miljoen euro per jaar, door de winst van het duurzame project naar Defensie te laten vloeien. Een verhoging van het budget zonder dat de minister van Financiën hier iets van merkt. Het enige dat hij moet doen is het project voor financieren zonder dat hier grote risico’s aan zijn verbonden.
Als het kabinet daarnaast ook nog eens gaat investeren in innovatieve (hybride) vervangingsprojecten waarbij, door gebruik te maken van de nationale kennis- en maakindustrie, óók nog eens kan worden inverdiend, wordt de karige doelstelling van 2030: 20% minder fossiele brandstof ruimschoots behaald zonder dat de minister van Financiën hier extra budget tegenover hoeft te stellen. Het wordt tijd dat de rekenmeesters aan de slag gaan om te bezien welke winst er voor de belastingbetaler en de veiligheid van Nederland te halen valt!
Reageren op deze weblog

KVMO  |  Koninginnegracht 19, 2514 AB, Den Haag   |  070 - 383 95 04