Het gloort maar waar blijft de zon.

14 mrt 2016
2834 keer
Het gloort maar waar blijft de zon. Bron foto: pixabay.com
Onlangs ontving ik het rapport ‘Arbeid in Zorg en Welzijn, Jeugdzorg en Kinderopvang 2015’. Het rapport beschrijft, in opdracht van het ministerie van VWS en sociale partners, de ontwikkeling van de arbeidsmarkt voor de komende jaren. In tegenstelling tot Defensie gaat het in de sector Zorg qua personele bezetting voorlopig goed. Echter, de sector verwacht dat zij de komende jaren voor dezelfde personele uitdagingen komt te staan waarin Defensie zich al een groot aantal jaren bevindt.

Net als bij Defensie verwacht men dat de instroom (werving) van studenten in sector gerelateerde HBO-opleidingen daalt. Er dreigt daardoor een tekort aan (hoger opgeleid) personeel. Door het natuurlijk verloop ten gevolge van de vergrijzing neemt de vervangingsvraag de komende jaren snel toe. Daarnaast is er door technologische vernieuwingen sprake van een mismatch tussen kennis en vaardigheden op de werkvloer. Een probleem dat ook bij Defensie nadrukkelijk aan de orde zal zijn als op het moment er daadwerkelijk invulling wordt gegeven aan de trendbreuk en Defensie haar grote wapensystemen gaat vervangen en moderniseren. Een bijkomend gevolg van deze innovatieve modernisering zal zijn dat opleidingen moeten worden aangepast maar ook dat het personeel andere, vaak veelal hogere kwalificaties en andere competenties dient te hebben.

Naar aanleiding van het rapport is er onlangs een congres ‘Zorg en welzijn in beweging’ gehouden. De ‘one hundred thousand dollar question’ tijdens het congres was hoe kan de sector Zorg en Welzijn aantrekkelijk blijven voor jongere medewerkers. Oud CNV-voorzitter Doekle Terpstra gaf aan dat jongeren een heel andere ‘mindset’ hebben bij het betreden van de arbeidsmarkt: het is 'please me or lose me'. Iets waar Defensie al lang mee te maken heeft gezien de te hoge irreguliere uitstroom van de (fase 2) militair. Volgens Terpstra vinden de jongeren het vooral belangrijk dat zij zich kunnen ontwikkelen, als persoon en als professional. Naar mijn mening is dit niet alleen van toepassing op de huidige generatie maar is dit van alle tijd. ‘Pleasen’ klinkt modieus maar is hetzelfde als het adagium ‘binden en boeien’.

In tegenstelling tot de Zorgsector is er bij Defensie de afgelopen 25 jaar fors bezuinigd. Het ‘please me or lose me’ principe komt ten gevolge van deze bezuinigingen en de hiermee gepaard gaande reorganisaties dan ook in een ander daglicht te staan. ‘Pleasen’ lukt slechts gedeeltelijk als politici en beleidsmakers alleen maar met mooie woorden het personeel kan binden dan wel boeien. Jongeren willen zich door middel van opleidingen en ervaring (financieel) ontwikkelen. Dit zal kan bij Defensie óók de komende jaren maar in beperkte mate mogelijk zijn voor de jongeren.

In de media hoor en lees ik veelal dat een baan voor het leven niet ‘sexy’ meer is. Echter, als ik jonge militairen spreek dan hoor ik toch vaak dat zij geboeid zijn en graag gebonden willen worden, maar dat de komende jaren er nagenoeg geen mogelijkheden voor hen zijn omdat de Defensieorganisatie sterk is ingekrompen en tegelijkertijd de kurk de komende jaren op de fles zit vanwege het ophogen de UKW-leeftijd.
De ‘one hundred thousand dollar question’ voor Defensie is denk ik gemakkelijk te beantwoorden. Zolang er geen perspectief is voor Defensie en haar personeel zal Defensie niet uit het moeras, waarin zij op dit moment wegzinkt kunnen worden getrokken. Perspectief in de vorm van een trendbreuk gloort aan de horizon maar deze ‘zon’ wil vooralsnog niet opkomen. De onlangs naar de Tweede Kamer gestuurde brief : ‘Stand van zaken uitwerking meerjarig perspectief op de verdere versterking van de krijgsmacht’ brengt hier geen verandering in. De brief eindigt met de woorden “Het spreekt vanzelf dat de mogelijkheden om bovenstaande stappen te zetten, evenals het tempo waarin die stappen kunnen worden gezet, afhankelijk blijven van de beschikbare financiële middelen en de internationale veiligheidssituatie. Dit zal onderwerp zijn van politieke besluitvorming”. Een juiste constatering van onze minister. Echter, gelijktijdig zegt onze minister bij het seminar 'Europe’s security and Defence; what next?' : “Like our former Special Envoy of the United Nations to Syria, Marcel Kurpershoek, recently said: ‘If Europe doesn’t invest in security, than it’s like a tree that will fall over when the first storm comes up’. How right he is.”

De internationale veiligheidssituatie is de afgelopen jaren inderdaad verslechterd. Maar hoeveel geld heeft Nederland over voor een krijgsmacht die een toekomstige storm kan weerstaan? Ik laat mij graag verrassen en hoop dat de (trendbreuk)zon binnenkort opkomt.

Reageren op deze weblog

KVMO  |  Koninginnegracht 19, 2514 AB, Den Haag   |  070 - 383 95 04