Eerlijke partijprogramma’s gewenst: wel of geen Defensie

04 apr 2016
2948 keer
Eerlijke partijprogramma’s gewenst: wel of geen Defensie
Begin oktober 1744 vond één van de grootste scheepsrampen van de Royal Navy plaats. HMS Victory verging tijdens een zware storm, met man en muis, in Het Kanaal. De HMS Victory was het vlaggenschip van ‘The Channel Fleet’ en had meer dan 1.100 bemanningsleden aan boord. Lang werd gedacht dat het schip tijdens de storm op de rotsen nabij de Kanaal Eilanden was gelopen. Dit omdat er wrakhout van de Victory op de Kanaal Eilanden werd teruggevonden.

In 2008 werd het wrak echter op meer dan 80 km afstand van de rotsen, waarop men dacht dat de Victory was gelopen, gevonden. In 2012 werden de restanten van de Victory geborgen. Een team van archeologen kwam tot de conclusie dat het schip in de storm was vergaan omdat het schip ernstige constructiefouten kende én gebouwd was met minderwaardig hout. Dit laatste kwam door de vele zeeslagen die in deze periode met Nederland waren gevoerd en de heropbouw van Londen na ‘the great fire’, waarvoor veel kwalitatief hoogwaardig hout nodig was. Wat overbleef waren bomen van veelal slechte kwaliteit, ook wel spinthout genoemd. Dit is hout met een zachte bast rondom de harde kern, met alle gevolgen van dien voor de stevigheid, en houtrot als gevolg van slechte ventilatie in de ruimen.
In het begin van de 18e eeuw bevond de organisatie- en kennisstructuur van de Britse scheepswerven zich op een dieptepunt. De controle was gebrekkig en de scheepsverhoudingen werden uit hun verband getrokken. Het gevolg van deze slechte organisatie was dat schepen minder sterk waren en, in plaats van 15 jaar, al na 9 jaar moesten worden gerepareerd in de droogdokken.

Met de kennis van nu kunnen we gemakkelijk oordelen. Echter, doen we vandaag de dag niet precies hetzelfde? Zr. Ms. Mercuur is al ruim één jaar uit de vaart omdat het door achterstallig onderhoud niet meer zeewaardig was. Voormalig C-LAS Luitenant-generaal b.d. De Kruif gaf onlangs aan dat hij met kunst- en vliegwerk de landmacht draaiende heeft gehouden. De helft van de voertuigen van de Koninklijke Landmacht zijn niet inzetbaar. Het deel van de voertuigen dat nog wel inzetbaar is wordt veelal geplaagd door ‘kleine’ defecten. De kaalslag en de sterk verminderde organisatiestructuur binnen Defensie beginnen zich te wreken. Niets nieuws voor u en mij, die dagelijks de ‘ellende’ in de organisatie horen, zien en aan den lijve ondervinden. Voor alle operationele commando’s (OPCO’s) geldt dat zij door de financiële ‘spinthout bomen’ het bos niet meer zien.

Waar de admiraals en generaals voor moeten waken is dat de OPCO’s wederom tegen elkaar worden uitgespeeld. In het opiniestuk ‘Waarom zo een haast met de onderzeeërs?’ van Dick Zandee in de Volkskrant van 30 maart jl. werd het gewenste scenario van onze politici weer eens van stal gehaald: onderzeeboten moeten niet worden aangeschaft. Dit geld kan beter worden gebruikt om te voorkomen dat de Landmacht definitief in het zand vastloopt terwijl er juist meer robuuste capaciteiten te land vereist zijn. Niet investeren, maar gaten met gaten vullen. De een zijn brood is de ander zijn dood.

Het wordt hoog tijd dat politici ‘hom of kuit gaan geven’. Defensie staat op instorten en er zal een krachtige financiële injectie moeten worden gegeven om de patiënt nog te redden. Het wordt tijd voor een eerlijk verhaal. De professionals van Defensie zijn het zat om aan een lijntje te worden gehouden en hebben dit ook niet verdiend.

Ik ben dan ook van mening dat de politieke partijen een duidelijk signaal moeten afgeven in hun partijprogramma. Er zijn wat mij betreft twee keuzes:

1. We schaffen Defensie af. We verlossen het defensiepersoneel versneld uit zijn lijden. De huidige sterfhuisconstructie heeft lang genoeg geduurd. We zorgen voor een goed sociaal plan zodat het defensiepersoneel zijn weg kan vinden buiten de defensieorganisatie. De overgebleven miljarden kunnen dan naar believen over de verschillende departementen worden verdeeld. Niet meer zeuren over veiligheid en de Nederlander merkt uiteindelijk wel wat de gevolgen zijn. Nederland gaat wereldwijd voortaan de dialoog aan. We vertellen onze (veiligheids)partners dat wij het niet eens zijn met de gevolgde strategie om (meer) geld uit te geven aan Defensie. Daar Nederland geen ‘freerider’ wil zijn is de conclusie dat we uit de NAVO stappen want deze ‘stick’ past niet bij onze ‘carrot’ dialoog.

2. We gaan weer echt investeren in Defensie en veiligheid, zoals premier Rutte en minister Hennis-Plasschaert onlangs verkondigden. Kom met een Deltaplan voor Defensie. Defensie krijgt de benodigde extra miljarden zodat zij haar wonden kan likken na jarenlange roofbouw op personeel en materieel. Geef de mogelijkheid om te investeren in moderne wapensystemen (sticks) voor het verdedigen van onze welvaart en belangen in een steeds onveiligere en vijandige omgeving, indien dit nodig is.

Ik weet dat bovenstaande keuzes heel zwart wit zijn. Mijn voorkeur zal duidelijk zijn. De keuze is echter aan het Nederlandse volk: gaan we voor de ‘quick wins’ voor extra onderwijs, hogere uitkeringen en of zorg of gaan we voor een langdurig behoud van onze belangen en welvaart. De Nederlandse burger en onze militairen verdienen in ieder geval een eerlijk verhaal van onze politici. Een mooi verkiezingsitem!

Reageren op deze weblog>>

KVMO  |  Koninginnegracht 19, 2514 AB, Den Haag   |  070 - 383 95 04