Game changers

09 feb 2015
1881 keer
Game changers
De afgelopen week stond mijns inziens in het teken van de grote verandering. Een verandering die óók van grote invloed zal zijn op onze welvaart en ons welzijn.

Vorige week werd, zeer tegen de zin van de (Noord-)Europese landen die hun begroting redelijk op orde hebben, door de ECB besloten dat de geldkraan werd opengezet om de Zuid-Europese landen de helpende hand te bieden. De verkiezingen in Griekenland zijn gewonnen door de linkse anti-Europa partij Syriza. Twee anti Europa partijen hebben elkaar gevonden en vormen nu samen de regering. Als dankbetuiging aan Europa was de eerste daad van de nieuwe (marxistische) Griekse premier het zoeken van contact met het Kremlin.

Een teken aan de wand. Komt Europa niet over de brug dan zal 'vriend Poetin' Griekenland waarschijnlijk de helpende (financiële) hand bieden. De Griekse regering maakte als blijk van waardering voor Tsaar Poetin meteen kenbaar dat zij nieuwe Russische sancties vanuit de Europese Unie niet zullen onderschrijven. Dit werd later weer teniet gedaan en er werd door de EU alsnog unaniem besloten extra sancties afgekondigd. Niet alleen Griekenland denkt er over om de banden met Rusland weer aan te halen. Ook voormalige Oostbloklanden, zoals Hongarije, Tsjechië en Slowakije willen dit, vanwege de (goedkope)Russische olie en gas, eveneens doen. Een interessante, maar ook verontrustende ontwikkeling daar dit eventueel tot gevolg zou kunnen hebben dat één of meerdere landen afzien van het NAVO-lidmaatschap.

Een dag na de grote Griekse anti Europa victorie begonnen anti-Europa partijen in voornamelijk Zuid Europese landen de trom te slaan. De regeringen die zich conform Europese afspraken redelijk aan hun begrotingsdiscipline houden komen onder zware druk te staan. Ook zij zullen 'water bij de wijn moeten doen' om te voorkomen dat zij bij de eerstvolgende verkiezingen van het pluche worden weggevaagd. Er wordt nu al gefluisterd dat de Franse president Hollande de grote winnaar wordt, daar hij nu met verwijzing naar de Zuid Europese ontwikkelingen onder het bezuinigingsjuk van Collega Merkel uit kan komen. Een ander teken aan de wand is dat ons kabinet zich ten opzichte van de nieuwe ontwikkelingen zeer gedeisd houdt. De hierboven beschreven ontwikkelingen en de mogelijke consequenties kunnen van zeer grote invloed zijn op de Nederlandse economie. Al was het alleen maar dat de gezamenlijke Nederlandse pensioenpot van meer dan 1100 miljard Euro aanzienlijk minder harde Euro's gaat bevatten.

Ook in het Midden Oosten waren er nieuwe ontwikkelingen die tot onrust baren. De door Iran opgeleide en bewapende Hezbollah-strijders hebben voor het eerst sinds 2006 Israëlisch voertuigen met anti tankwapens aangevallen. Dit, waarschijnlijk mede ingegeven door een beschieting in Syrië, waarbij een Iranese generaal en de zoon van een voormalig Hezbollah leider werden gedood. De Iranese reactie op de beschieting was "we zullen vernietigend antwoorden". Een teken aan de wand dat aantoont, dat in tegenstelling waar veel Nederlanders op hopen en daarom ook 'hardnekkig in geloven, dat 'het gebroken geweertje' de beste remedie is tegen al het kwaad op deze wereld.

Een ander totaal onderbelicht aspect van afgelopen week was het bezoek van drie Chinese oorlogsbodem aan Nederland. Het was voor het eerst in de geschiedenis dat de Chinese marine Rotterdam aandeed. De schepen hadden deelgenomen aan de antipiraterij missie (Atalanta) in de Indische Oceaan. Ondanks het feit dat het bezoek aan Nederland een vriendschappelijk bezoek is, is het een teken aan de wand van de ambitie van het Chinese machthebbers. China is druk bezig met het opzetten van een kolossale zeemacht. Dit doet het niet alleen om de geclaimde eigen kustwateren te verdedigen. Doet het dit om alleen zijn conomische belangen veilig te stellen of wil China de rol van 'politieagent' van de wereld van de VS overnemen? En is dit goed voor onze Westerse cultuur? Ik heb hierover in ieder geval mijn bedenkingen.

Ondanks deze opsomming van zorgwekkende (veiligheids)veranderingen die elkaar in rap tempo opvolgen hoor ik de regering(spartijen) niet. Ze verschuilen zich achter de motie Van der Staaij. Het kabinet denkt na over de invulling van de krijgsmacht. Een teken aan de wand is dat dit niet, zoals eerder aangegeven op de 'gehaktdag' in mei zal worden bekendgemaakt, maar pas in de aanloop naar Prinsjesdag. Een tweede teken aan de wand is dat onlangs n.a.v. Kamervragen als antwoord werd gegeven: "Internationale samenwerking is een speerpunt van de nota In het belang van Nederland. Samenwerking met andere landen kan er onder andere voor zorgen dat Nederland beschikt over capaciteiten die ons land zich zelfstandig niet (meer) kan veroorloven".

Ik begrijp de politieke context van het antwoord, maar ik zie dit volstrekt anders. Volgens mij gaat het niet over kunnen, maar over willen. De defensie-ambities van dit kabinet zijn helder: waar een wil is, is een weg. Ik voorzie echter dat de bereidwilligheid van het kabinet van dit moment, ondanks de verworden muurschildering aan de wand, niet leidt tot substantieel meer geld voor Defensie.

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04