Een team, geen gezamenlijke missie?

18 sept 2017
308 keer
Een team, geen gezamenlijke missie? Bron foto: www.defensiepersoneelinactie.nl
Zoals gewoonlijk is de Miljoenennota weer uitgelekt. Volgens de Telegraaf is het defensiebudget volgend jaar 8,4 miljard euro. Het defensiebudget blijft dus schommelen rond de 1,1% BBP. In de Troonrede zal onze koning ongetwijfeld de waardering uitspreken voor het defensiepersoneel. Veel lof voor de flexibiliteit en ‘can do’, met een verwijzing naar de inzet in de Cariben. Een verwijzing naar de deplorabele toestand waarin Defensie zich bevindt en zich zal blijven bevinden zolang er niet wordt geïnvesteerd zal niet in de Troonrede staan. Dit past immers niet bij de lofzang over Rutte II.

Afgelopen week was een ‘Defensie in actie week’. Ik ben namens de bonden op Vliegbasis Woensdrecht geweest. Ik heb het defensiepersoneel aldaar geïnformeerd over hetgeen de bonden doen om aandacht te blijven vragen voor goede arbeidsvoorwaarden en voor een voor haar taak berekende en toekomstbestendige krijgsmacht. In een volle zaal werd er stevig gediscussieerd over of en hoe we er met onze minister uit zouden kunnen komen, dan wel of het niet gewoon tijd wordt voor harde acties. Bij dit laatste werd wel een vraagteken geplaatst omdat men zich zorgen maakt hoe de leidinggevenden van Defensie hier tegenover staan. Het personeel heeft namelijk het gevoel dat de leiding de acties voor betere arbeidsvoorwaarden en meer geld voor Defensie niet ondersteunt. Het personeel is dan ook bang dat het gestraft wordt als het voor Defensie opstaat.

Een vreemde gedachte? Ja, dit is zeker een vreemde en zelfs een belachelijke gedachte. Welke leidinggevende kan namelijk tegen betere arbeidsvoorwaarden en meer geld voor Defensie zijn? Iedereen die Defensie ook maar een beetje volgt weet dat de koek hier al enige jaren op is. Het is dus inderdaad een vreemde gedachte als leidinggevenden hier niets aan zouden willen doen.

Is het gevoel dat bij het personeel leeft ook reëel? Hier moet ik helaas ook met ‘ja’ op antwoorden. Afgelopen vrijdag was ik bij de ‘belegering’ van ons ministerie. Het was een nette actie, zoals van het defensiepersoneel mag worden verwacht. Ongeveer 100 zeer bij Defensie betrokken (oud) collega’s stonden die ochtend samen met mij op voor Defensie. De actie had tot doel aandacht te blijven vragen voor Defensie in het formatieproces.

Defensie reageerde verkrampt op de ‘belegering’: de deuren van het ministerie waren afgesloten met een vermelding erop dat deze ‘defect’ waren. En eerder die week had Defensie op intranet het defensiepersoneel geadviseerd gedurende de actie binnen te blijven zitten en vooral niet naar buiten te gaan. De collega’s bleven dan ook netjes binnen. Want ja, betekent ‘opgestaan is plaatsje vergaan’, als de defensietop niet achter de actie staat?
Militair personeel dat bijzonder verlof aanvroeg om bij de actie te aanwezig te zijn kreeg te horen dat het hier geen bijzonder verlof voor kreeg. Het defensiepersoneel kreeg e-mails van topfunctionarissen waarin de rechten en de plichten stonden opgesomd in relatie tot acties. De opsomming was zo verwoord dat eventueel bestaand enthousiasme om in actie te komen meteen de kop in werd gedrukt.

Zoals verwacht verliep de belegering zonder problemen. In tegenstelling tot acties in het verleden heeft niemand van de (politieke) defensietop zich even laten zien om zich te laten informeren waarom het personeel deze actie noodzakelijk vindt. Een verkeerd signaal, in mijn ogen. De defensietop komt op deze wijze steeds verder van het personeel af te staan. Dit kan niet de bedoeling zijn. Tenzij onze leidinggevenden vinden dat er niet substantieel in Defensie moet worden geïnvesteerd, maar dat kan ik me niet voorstellen. Het wordt dan ook tijd dat we als één team de strijd aangaan. Dat doen we namelijk ook in het operationele veld en waarom dan niet in het politieke veld. Samen staan we sterker.

Raegeren op deze weblog>>

KVMO *** Wassenaarseweg 2 *** 2596 CH Den Haag *** T: 070 - 383 95 04 *** E: