Heldenmoed of diplomatie?

05 feb 2018
275 keer
Heldenmoed of diplomatie?
Onze zeehelden hebben het vandaag de dag zwaar. Ik bedoel hier niet het huidige marinepersoneel mee maar onze zeehelden die in het verleden hun leven voor ons vaderland hebben gegeven. De zeehelden waarover mijn geschiedenisleraar met trots vertelde en de liederen die over hen werden gezongen zoals: ‘Piet Hein, zijn naam is klein, zijn daden benne groot, zijn daden benne groot, hij heeft gewonnen de Zilveren Vloot’ of ‘Ik val aan…volgt mij. Dit sein geldt ook voor u’. Wie is er niet groot mee geworden?

Vandaag de dag liggen onze zeehelden weer onder vuur. Dit keer niet door de vijand maar vanuit de hedendaagse samenleving. Er vindt nog net geen beeldenstorm plaats maar scholen, straten enz. met de namen van onze zeehelden liggen onder vuur. Het is volgens sommigen niet meer maatschappelijk correct om onze zeehelden te eren gezien de hedendaagse maatstaven.

Niet alleen onze zeehelden uit een ver verleden liggen onder vuur. Sinds eind 2016 is bekend dat de zeemansgraven van onze zeehelden van de slag om de Javazee zijn geruimd. Onlangs werd de uitkomst van het onderzoek naar de schandalige schending van de laatste rustplaats van onze zeehelden bekend. Indonesische en Nederlandse experts kunnen aan de hand van de beschikbare informatie niet vaststellen wie de oorlogsschepen illegaal heeft geruimd. Dit is natuurlijk vreemd: de illegale werkzaamheden hebben gedurende een lange tijd plaatsgevonden en tonnen staal moeten aan land zijn gebracht. Iets dat onmogelijk zonder medeweten van lokale autoriteiten kan hebben plaatsgevonden. Dit zou je als ‘expert’ toch aan het denken moeten zetten.

Het kabinet zal de ‘experts’ dankbaar zijn geweest. Als uit het onderzoek was gebleken dat lokale autoriteiten toestemming hebben gegeven voor de schending van onze zeemansgraven zou dit tot een diplomatieke rel hebben geleid. De immuniteit van een oorlogsschip blijft immers voortbestaan nadat het schip gezonken is. Daarnaast gaat de eigendomstitel van de Staat van het oorlogsschip niet verloren als een oorlogsschip gezonken is.

Naar aanleiding van lokaal onderzoek door een journalist van de Telegraaf lijkt het erop dat de ‘experts’ hun eigen vlees hebben gekeurd. De Telegraaf : “Indonesië heeft in het officiële onderzoek naar de uit de Javazee verdwenen scheepswrakken aantoonbaar onjuiste informatie laten opnemen. De overheid stelt dat er geen vergunningen zijn afgegeven voor het bergen van schepen, maar in zeker twee gevallen gebeurde dat wel”. Nog pijnlijker is dat uit onderzoek van de Telegraaf is gebleken dat de stoffelijke resten van onze zeehelden her en der in massagraven zijn begraven.

Het kabinet reageert in verschillende Kamerbrieven en laat weten: “We betreuren het zeer dat de nabestaanden hierdoor wederom in onzekerheid worden gebracht, met name omdat het onduidelijk is of het hier gaat om stoffelijke overschotten van opvarenden van een Nederlands oorlogsschip. Alle gesneuvelde militairen verdienen een respectvolle laatste rustplaats. Voor de nabestaanden is dit zeer belangrijk, want ook zij verdienen rust. Daar zet het kabinet zich voor in.”

Wat zouden onze zeehelden van deze Kamerbrieven hebben gevonden? In mijn ogen is dit het minste dat het kabinet kan doen. Het is goed om te lezen dat er alles aan wordt gedaan om onze zeehelden opnieuw waardig te begraven in een nieuw in te richten oorlogsgraf. De diplomatie draait op volle toeren. Maar is dit voldoende of zullen onze zeehelden zich in hun nieuwe graf omdraaien omdat ze tot de conclusie komen dat het kabinet niet ‘hun heldenmoed’ heeft om de Indonesische autoriteiten hard aan te spreken op de illegale berging van onze oorlogsschepen en het schenden van onze oorlogsgraven?

Reageren op deze weblog>>

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04