Geef mij maar 4 mei

07 mei 2018
224 keer
Het graf van Cornelis Schijf en zijn ouders. Het graf van Cornelis Schijf en zijn ouders.
De eerste dagen van mei zijn voor mij al m'n hele leven bijzonder. Met de paplepel is mij ingegoten dat vrijheid geen vanzelfsprekendheid is. Mijn vader was geboren en getogen in Rotterdam en had als kind het bombardement van Rotterdam meegemaakt. Het bombardement en de oorlog kwamen dan ook regelmatig ter sprake in het gezin De Natris. Mijn familie heeft heel veel geluk gehad: ze heeft de oorlog overleefd. Ze woonde in Kralingen en de vuurzee van het bombardement was het huis tot 50 meter genaderd. Van jongs af aan stonden wij stil bij de Dodenherdenking en bevrijdingsdag. s ’Avonds met z’n allen kijken naar de bijeenkomst op De Dam en na de twee minuten stilte de vlag weer in top hijsen.

De ‘paplepel’ heeft zijn werk goed gedaan. Vandaag de dag ben ik meer dan ooit betrokken bij de Dodenherdenking. Ik leg namens de KVMO op 4 mei in Den Helder een krans bij het oorlogsmonument “Voor hen die vielen”. Daarnaast heb ik via de Oorlogsgravenstichting een graf van een verzetsstrijder geadopteerd. Eens per jaar, rond 4-5 mei, ga ik naar het graf van Cornelis Schijf. Ik zorg er dan voor dat het familiegraf - zijn ouders liggen hier ook begraven - wordt ontdaan van onkruid en ik leg een rood, wit, blauw en oranje boeket op het graf.

Misschien is het adopteren van een graf ook iets voor u? Neemt u dan contact op met de Oorlogsgravenstichting. Wij zijn dit in mijn ogen verplicht aan onze verzetsstrijders die hun leven voor ons hebben gegeven: veiligheid is geen vanzelfsprekendheid.

Vandaag de dag ben ik als voorzitter KVMO zelf aanwezig bij de Dodenherdenking op De Dam. Dit jaar samen met mijn dochter. De ‘paplepel’ wordt opnieuw gebruikt. De herdenking maakt iedere keer weer een grote indruk op mij; het is één van de weinige momenten dat wij Nederlanders ons nog echt met elkaar verbonden voelen. Tenminste, dat dacht ik altijd. Maar zelfs dit bijzondere moment ligt onder vuur. De actiegroep #Geen4MeiVoorMij had in de dagen voorafgaand aan 4 mei op Facebook opgeroepen lawaai te maken tijdens de herdenking omdat - volgens de actiegroep - daarbij ook ‘oorlogsmisdadigers’ worden geëerd. Waarnemend burgemeester Van Aartsen van Amsterdam had de demonstratie verboden. Volgens hem is de herdenking een heilig moment: 'Dat verstoren is onacceptabel en respectloos en bovendien strafbaar’.

Ook de voorzieningenrechter verbood de demonstratie, niet vanwege het respectloze karakter maar vanwege het verstoren van de openbare orde, met alle eventuele gevolgen van dien. Ook kreeg de actievoerder annex beroepskraker een gebiedsverbod opgelegd. Na de uitspraak gaf hij aan hier lak aan te hebben: veiligheid en democratie zijn voor hem een vanzelfsprekendheid. Op 4 mei zelf herriep hij zijn oproep. Hij had zijn doel bereikt: wederom had hij de media-aandacht gekregen die hij wenste. Hij zal ervan genoten hebben. Zijn oproep had de gemoederen voorafgaand aan de Dodenherdenking hoog doen oplopen. Het was de beroepskraker gelukt om ons Nederlanders tegen elkaar uit te spelen en de samenleving op scherp te zetten.

Uiteindelijk was het afgelopen vrijdagavond, afgezien van een kleine verstoring vlak voor de twee minuten stilte, muisstil op De Dam. Op de meeuw na, die met zijn krijs het moment een nautisch tintje gaf.

73 jaar in vrijheid en veiligheid leven is voor de beroepskraker een vanzelfsprekendheid maar hiervoor hebben velen hun leven gegeven. Geef mij maar 4 mei en geef #voormijgeen4 mei voortaan geen mediaplatform meer.

Reageren op deze weblog>>

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04