Wake up call: zorgelijk of vreemd?

11 juni 2018
299 keer
Wake up call: zorgelijk of vreemd? Bron foto: www.pixabay.com
Eind april schreef ik in mijn weblog De overheidsschijf van vijf: noodzakelijk voor een ‘gezonde’ samenleving, dat als het kabinet niet snel investeert in de ministeries van Defensie, Justitie en Veiligheid, Financiën, Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en Volksgezondheid, Welzijn en Sport, onze samenleving hier uiteindelijk de rekening van krijgt gepresenteerd. De vraag is echter of onze samenleving, maar ook ons kabinet zich hiervan bewust is?

Want voor ‘ons’ en het kabinet geldt vooral het hier en nu. En omdat we alleen maar met het hier en nu bezig zijn, zijn we met zijn allen alleen bezig om persoonlijke brandjes te blussen. En misschien nog veel erger: we moeten constateren dat door verkeerde (bezuinigings-)keuzes in het verleden brandjes niet meer te blussen zijn, omdat we reeds te ver zijn doorgeschoten.

De afgelopen week waren daar weer genoeg voorbeelden van. Zo las ik dat de kwaliteit van politieopleidingen ondermaats is. De Inspectie Justitie en Veiligheid concludeert in een buitengewoon kritisch rapport dat de bekwaamheid van docenten en de begeleiding in het politieonderwijs ‘zorgelijk’ zijn. In de Telegraaf staat: ‘Volgens de inspectie moeten er nu snel afspraken gemaakt worden over professionalisering van de lessen en over begeleiding van de agenten in de dop’. De problemen met het slechte onderwijs voor dienders lijken bovendien alleen maar groter te worden. Omdat er meer agenten nodig zijn, zijn er ook meer onderwijsplekken nodig en het onderwijs krijgt men op deze schaal al niet eens op orde. Daarom heeft deze kwestie ‘dringend de aandacht nodig’, zegt het rapport. Een zorgelijke constatering voor ‘ons’.

Op de voorpagina van de Volkskrant lees ik: ‘Personeelstekort zorg, toch studentenstop’. Dit omdat ziekenhuizen te weinig stageplekken hebben, die nodig zijn om de toekomstige verpleegkundigen het vak te laten leren. Een zorgelijke constatering voor ‘ons’. Echter, in mijn ogen is het vreemd dat er te weinig stageplekken zijn. Natuurlijk zijn er meer dan genoeg stageplekken in ziekenhuizen. (geprivatiseerde) Ziekenhuizen willen echter een hogere vergoeding voor het opleiden van hun toekomstig personeel. De baten gaan hier dus voor de baten uit! Dat is niet zorgelijk, dat is vreemd.

De Telegraaf schreef over de NAVO-ministervergadering in Brussel. Daar waar voormalig minister Hennis de Tweede Kamer informeerde dat Nederland niet meer in staat is om haar eigen grondgebied te kunnen verdedigen was het nu de beurt aan minister Bijleveld. Zij moest tijdens de NAVO-bijeenkomst aangeven dat de Nederlandse krijgsmacht niet alles kan leveren wat door de NAVO wordt gevraagd, mocht er extra capaciteit nodig zijn vanwege een verhoogde paraatheid. Een verhoogde paraatheid houdt in dat er serieuze problemen en spanningen zijn rondom het NAVO-verdragsgebied. Een situatie waarin je de tegenstander aanzegt ‘tot hier en niet verder’. Nederland kan dus naast het niet meer verdedigen van haar eigen grondgebied, óók niet meer voldoende bijdragen aan het collectief van de NAVO, mocht dit nodig zijn. Dit is niet alleen van toepassing op Nederland. Het geldt voor veel NAVO-landen waar voormalige minister Hennis er nog vanuit ging dat zij ons zouden komen helpen indien nodig. Dit zou te denken moeten geven. Echter, we zijn alleen bezig met ‘persoonlijke’ brandjes, dus geen spoeddebat in de Tweede Kamer en het is nieuws voor pagina 8.

Wat is het moraal van dit verhaal? Als het om onze veiligheid gaat dan moeten we onze eigen (bezuinigings)boontjes doppen. Als het om de zorg gaat dan laten we de boel bewust spaak lopen, omdat de zorgbestuurders uit ervaring weten dat ‘wij’ het vuurtje zullen opstoken en de politiek er alles aan zal doen om dit (financiële) brandje te blussen. Het wordt tijd dat ‘wij’ wakker worden.

Reageren op deze weblog>>

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04