Bestaat Nederland over 200 jaar niet meer?

20 aug 2018
219 keer
Bestaat Nederland over 200 jaar niet meer? Bron foto: pixabay.com
De vakantie zit er weer op. Het was een mooie zomer en het was dan ook goed toeven langs de Engelse zuidkust. Een kust waar het verschil tussen rijk en arm en het verval van het ooit machtige Britse koninkrijk goed waarneembaar is. Een land met een militaire traditie: in ieder dorp of stad is er wel een herdenkingsmonument van een slag of oorlog. Het is ook een land dat zich zorgen maakt over zijn veiligheid. Een mooi voorbeeld hiervan was HMS Queen Elisabeth die in de haven van Portsmouth lag. Rondom de QE voeren continu drie politieboten om ervoor zorg te dragen dat men het vlaggenschip niet te dicht kon naderen.

Het weer was dus fantastisch; in drie weken hadden we één dag regen. Daarnaast waaide het nauwelijks en daardoor waren er ook weinig verwaaidagen: on-Engels! De droge en warme zomer houdt de gemoederen overal goed bezig. Op de voorpagina van een Engelse krant stond dat de aarde in brand stond. De hittegolf van de afgelopen weken strekte zich uit over het overgrote deel van onze aardbol. In de Telegraaf las ik: ‘Als we niks doen bestaat Nederland of 200 jaar niet meer’. De onderzoeker stelde dat ‘de oceaan … mogelijk lang de warmte [heeft] vastgehouden en geeft die nu weer af aan de atmosfeer’. Met als gevolg dat het warmer wordt en de zeespiegel door het smeltende ijs snel meters gaat stijgen. Het vasthouden van de warmte door het zeewater is geen nieuwe theorie. Al tijdens mijn meteorologische opleiding eind jaren tachtig van de vorige eeuw werd hierover gesproken. Niet alleen over het opnemen van warmte maar ook over het opnemen van het broeikasgas CO2. De vraag die toen niet beantwoord kon worden was: wat gebeurt er met het koude, zware met CO2 verzadigde oceaanwater dat naar de bodem zakt en vele jaren later aan de andere kant van de aarde weer naar boven komt? Wordt het CO2 tijdens deze lange reis afgebroken of komt er verzadigd CO2-oceaanwater naar boven?

Niet alleen het weer houdt de gemoederen in Europa bezig. De door president Trump geïnitieerde handelsoorlogen beginnen hun weerslag te krijgen. De Turkse Lira en dus Turkse economie staat op instorten. De (zuid-) Europese banken die Turkije de afgelopen jaren hebben gesteund zullen in een eventuele val worden meegesleurd. Wat gaan Erdogan en de Europese bank doen als de Turkse economie instort?

Het instorten van de Morandi-brug in Genua bracht aan het licht dat het met het onderhoud van de Italiaanse infrastructuur slecht is gesteld. Als gevolg van de (door de EU opgelegde) bezuinigingen van afgelopen jaren is er te weinig onderhoud gepleegd. Het nieuwe Italiaanse kabinet, dat al had aangegeven de financiële teugels te zullen laten vieren, zal dat na de tragedie van de Morandi-brug nog verder gaan doen. En dat terwijl Italië, net als Griekenland, een niet terug te betalen staatsschuld van 2400 miljard euro heeft. De (Europese) rekening zal een keer betaald moeten gaan worden. Alleen is de vraag, wie gaat dat doen? Stort onze monetaire unie in elkaar of kijken onze politici de andere kant op en schuiven ze de rekening nog even door?

Het nieuwe Italiaanse beleid omtrent het weren van migranten uit Afrika heeft er nog niet toe geleid dat de ‘veerdiensten’ stoppen met hun vaarschema's. Ze blijven de migranten-maffia in de kaart spelen door voor de Libische kust te patrouilleren naar gammele bootjes. Gammele bootjes waarmee niemand zich op de zee zou wagen, tenzij er een grote kans is dat men tijdig wordt gesignaleerd en opgepikt door de ‘veerdiensten'. Deze zijn niet meer welkom in Italië maar wel in andere Europese landen. Het probleem wordt niet opgelost maar elders belegd.

In het NRC las ik dat Afrika een provincie van China dreigt te worden. Door jarenlange financiele steun in ruil voor goedkope arbeidskrachten en grondstoffen krijgt China politieke steun in o.a. de VN-raad. En dat na de vele miljarden ontwikkelingshulp, die het Westen om niet in Afrika heeft gepompt. De lange arm van Beijing begint Europa niet alleen vanuit het oosten maar ook vanuit het zuiden te omknellen.

Het zijn zo maar een paar actuele voorbeelden van zich opeenstapelende problemen voor onze politieke leiders. Onze wereld is in een rap tempo aan het veranderen. Het Europese ‘rijk’ staat op het instorten omdat veel landen zich het huidige welvaartsniveau niet meer kunnen veroorloven en/of de welvaart met steeds meer mensen moet worden gedeeld. Het gevolg is dat er al jaren bovenmatig op de pof wordt geleefd. Al jaren schuiven we de problemen voor ons uit. Of het nu gaat over de klimaatverandering en de gevolgen hiervan, over onze monetaire unie, onze veiligheid en/of onze toekomst: onze politkek leiders weten het niet of kunnen niet tot consensus komen. Eén ding weet ik wel: als we niet snel tot inzicht komen en tot actie overgaan ben ik bang dat Nederland en het westen ruim voor de voorspelling van de weerman al is verslagen en niet meer bestaat. Die recht op ons afkomende ijsberg zou onze huidige generatie politici toch op zijn minst aan het denken moeten zetten.

Reageren op deze weblog>>

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04