De stand van het land

28 aug 2018
510 keer
De stand van het land
Afgelopen week kwam het Centraal Plan Bureau (CPB) met een prognose voor het jaar 2019. De economie bloeit, volgens de nieuwe cijfers voor 2018 en 2019. Voor 2019 verwacht het CPB dat het Bruto Binnenlands Product met ruim 2%, dus met velen miljarden euro’s, zal gaan groeien. Volgens de ramingen van het CBP gaat de koopkracht van bijna alle huishoudens in 2019 omhoog, ondanks het feit dat de inflatie omhoog schiet tot 2,4%, omdat o.a. de BTW wordt verhoogd. Goed nieuws voor de (werkende) Nederlander. Op het moment dat ik het las had ik een deja vu: wanneer heb ik dit eerder gehoord?

Nog geen dag later las ik in de Telegraaf dat de positieve koopkracht van volgend jaar grotendeels is gebaseerd op een verwachte loonstijging van 3%. Deze 3% doet de toenemende inflatie volgend jaar teniet en het kabinet zorgt voor een klein plusje door middel van een belastingverlaging. Met andere woorden: de werkgevers moeten zorgdragen voor de positieve koopkrachtontwikkeling.

Wat ik mij afvraag: sinds wanneer weet het kabinet dat de inflatie volgend jaar ruim boven de 2% komt te liggen? En dat de werkgevers, dus ook het kabinet als overheidswerkgever, met een loonsverhoging deze teniet moeten doen? Het valt mij namelijk op dat bijna alle overheids-cao’s vóór 1 juli jl. zijn afgesloten. Zouden de bonden en hun leden met deze cao’s hebben ingestemd als de hoogte van de inflatie op dat moment bij hen bekend was?

Afgelopen maandag werd het defensiepersoneel geïnformeerd over het voor het zomerverlof bereikte arbeidsvoorwaardenresultaat. Al vanaf het begin waren de reacties negatief. Op sociale media werd vooral het loonbod onder vuur genomen, omdat men van mening is dat dit ten opzichte van de Sector Rijk wel erg mager is. Dit is echter niet aan de orde en kan dan ook makkelijk worden weerlegd. Echter, gaat het wel om de hoogte van het loonbod? Of speelt er iets anders?

In de Defensienota staat dat er weer wordt geïnvesteerd in het defensiepersoneel. Dat heeft dit signaal met beide handen aangegrepen: eindelijk is er licht aan het einde van de tunnel. En dat licht blijkt nu volgens velen een klein lichtbundeltje te zijn. Zeker bij een grote groep officieren, die zijn pensioenperspectief aanzienlijk ziet verdampen. Het is goed dat onze manschappen en onderofficieren een beter pensioen gaan krijgen maar het is wrang dat dit o.a. door de officieren moet worden betaald. Hun looncarrière is namelijk zodanig, dat zij aan het begin van hun carrière worden onderbetaald en pas aan het eind ervan grotere stappen maken. In een middelloonstelsel heeft deze onderbetaling aan de start desastreuze gevolgen voor de pensioenopbouw. Het feit dat er aanzienlijk meer onderbetaalden dan ‘grootverdieners’ zijn speelt natuurlijk een rol bij de (financiële) empathie van de organisatie.

De eerste ledenraadpleging van de KVMO / GOV|MHB bij de mariniers in Doorn liet een duidelijk beeld zien. Dit is mogelijk gekleurd vanwege de situatie rondom de verhuizing naar Vlissingen. Echter, dit laat onverlet dat de aanwezigen eensluidend waren in hun oordeel over het cao-resultaat: ze zien geen enkele relatie tussen de mooie woorden in de Defensienota, het bereikte resultaat en de stand van het land. Ze vinden de verhoging van de oefentoelage met 10% een belediging. Op papier lijkt 10% veel maar het is ongeveer € 3,50 netto per dag. De afkoop van de vele uren overwerk per dag en de weekenden blijft dus volgens hen een schijntje, namelijk € 38,50 netto per dag. Ook zijn de mariniers in Doorn niet te spreken over de achteruitgang van hun pensioenperspectief. In de vorige cao stond namelijk nog dat als ze jaren langer zouden doorwerken, ze meer pensioen zouden opbouwen. Nu blijkt dat een bepaalde groep - bij 5 jaar langer doorwerken - niet eens op het niveau komt dat men zou hebben gehad in het eindloonstelsel.

Voor premier Rutte is het prettig dat mariniers en officieren niet, zoals bij de politie, zullen gaan toeteren op het Plein in Den Haag. Minder prettig is het dat de marinier en officier zullen toeteren, met pijn in het hart, als ze voor het laatst de kazerne afrijden op weg naar een functie buiten Defensie.

Het gaat goed met Nederland. Het BBP stijgt met velen miljarden euro’s, de staatschuld neemt, mede door de kunstmatige lage rentestand, verder af en de werkloosheid gaat richting een nieuw laagte record. Echter, daar staat een langdurig smeulende veenbrand bij de overheid tegenover. Het aantal vacatures binnen de overheid, politie, zorg, onderwijs en Defensie is schrikbarend. Achterstallig onderhoud en/of investeringen zijn overal waarneembaar. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het één met het ander verband houdt en dat dit bewust kabinetsbeleid is, met als gevolg dat de veenbrand voorlopig niet wordt geblust.

Reageren op deze weblog>>

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04