Een Nederlands veiligheidspact

Vorige week dinsdag was Kees Vendrik van de Algemene Rekenkamer (AR) bij Nieuwsuur te gast. Hij was uitgenodigd om nader in te gaan op het feit dat het UWV grote problemen heeft. Vendrik constateerde dat de politiek de afgelopen jaren veel van haar instellingen heeft gevraagd. Veel reorganisaties met grote taakstellingen en een verdere digitalisering van de werkzaamheden. Hij gaf aan dat uit onderzoeken van de AR, onder andere bij Defensie en de Nationale Politie, blijkt dat het ‘piept en kraakt’. Dit is mede de oorzaak van het feit dat ambtenaren loyaal zijn aan de politiek en niet graag nee zeggen. Het gevolg is ‘u vraagt, wij draaien’ en dus wordt er te veel hooi op de vork genomen. Dit leidt tot haperende organisaties en uiteindelijk teleurgestelde burgers, omdat de veelheid van (politieke) taken niet in overeenstemming is met het beschikbaar gestelde budget. Zijn slotconclusie was dat de politiek moet waken over de gezondheid van haar diensten. Dit is niet gebeurd. De politiek heeft de afgelopen jaren haar diensten en haar personeel verwaarloosd. De begroting mag dan wel op orde zijn, maar voor de overheidsdiensten geldt dit absoluut niet. Er zullen vele miljarden euro’s moeten worden geïnvesteerd in het weer op orde krijgen ervan.

De Coalitie voor Veiligheid heeft onlangs verklaard hier graag aan mee te willen werken. De coalitie is een unieke, brede coalitie met één gemene deler: al haar leden staan dagelijks in de frontlinie ten behoeve van de veiligheid van Nederland. Afgelopen dinsdag heeft de coalitie aan een groot aantal fractieleiders, dan wel ‘tweede’ op de verkiezingslijst, de Investeringsagenda veiligheid aangeboden. In dit manifest roept de coalitie de politici op te investeren in onze veiligheidssectoren voordat het te laat is en wij ons werk niet meer naar behoren kunnen doen. Het gaat de coalitie niet alleen om meer budget. Ze wil in gesprek gaan met de formateur en het nieuwe kabinet om samen, met de bij de coalitie aanwezige kennis en kunde, vorm te geven aan een nieuwe unieke veiligheidssector, aangepast aan de uitdagingen van deze tijd.

Uit de grote opkomst en aandacht van de politici voor het manifest blijkt dat veiligheid, in tegenstelling tot voorgaande verkiezingen, aan importantie heeft gewonnen. De Nederlander realiseert zich heel goed dat veiligheid geen vanzelfsprekendheid meer is en er wordt actie van onze politici verlangd. Maar eerst is de kiezer aan de beurt. Het zal spannend worden; een groot deel van de kiezers is nog zwevende.
Het valt me overigens op dat er in de Tweede Kamer voorafgaande aan de verkiezingen signalen worden afgegeven over ‘pacten’. Afgelopen week werd het pact ‘waardig oud worden’ van de CDA, SP en CU gelanceerd. De SP, D66 en ChristenUnie hebben zich geschaard achter het ‘Klimaatpact’ van de PVDA en GroenLinks. Het CDA heeft onlangs te kennen gegeven dat zij een coalitie over links niet uitsluit. De race voor het Minister-Presidentschap wordt dan ook bijzonder spannend, zeker als de volgens de peilingen naar verwachting twee grootste partijen door een pact buitenspel worden gezet.

Wie er ook in het Torentje komt te zitten, het zou als het gaat om onze veiligheid niet uit moeten maken. De veiligheid van ons land is namelijk een zware verantwoordelijkheid die door ons Nederlanders in de handen van onze politici wordt gelegd. Het zou dan ook niet meer dan logisch zijn als er van links tot rechts een pact wordt gemaakt om de komende tien jaar te investeren in onze nationale en internationale veiligheid. Ik ben dan ook benieuwd wat het nieuwe kabinet gaat doen met onze veiligheid want Nederland, onze manier van leven, onze waarden en normen, verdienen dit. Niet vanuit een vrijblijvend kunnen, maar omdat de veranderende veiligheidssituatie zowel nationaal als internationaal dit vereist.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.