Een politiewetenschapper gaf aan dat in veel andere landen, zoals in Frankrijk en België , inwoners al helemaal gewend zijn aan zwaarbewapende agenten én militairen in het straatbeeld. Maar in Nederland ligt dat anders, zo beweerde hij. Ik ben dat met hem eens. In Nederland zie je bijna helemaal geen militair meer, omdat deze incognito over straat moet. Het is namelijk niet veilig genoeg om in Nederland in het openbaar in je uniform te lopen. Het is dus schijnbaar bij de Nederlander niet doorgedrongen dat er de afgelopen jaren iets is veranderd op het gebied van de veiligheid en dat het net als in België en Frankrijk de normaalste zaak van de wereld zou moeten zijn dat je zwaar bewapende professionals (militairen) op het gebied van beveiliging van strategische objecten op straat tegenkomt.
De deskundigen verwachten overigens wel dat de mensen na enige tijd gewend raken aan meer machinegeweren op straat: ‘We hebben in het begin bijvoorbeeld ook aan de politiehelikopters moeten wennen. Die herrie zorgde eerst ook voor ophef, maar nu weten we dit geen reden is tot paniek.’ Een onbewapende helikopter of zwaar bewapende agenten zij volgens mij van een totaal ander orde maar dit ter zijde.
Ik hoop voor de Nederlanders dat de deskundigen verkeerd zijn geciteerd. De Nederlanders leven niet onder een kaasstolp. De Nederlanders zijn niet wereldvreemd en hebben langzamerhand ook het besef dat onze grenzen terrorisme niet tegen kunnen houden. Als zij in Brussel , Antwerpen of Parijs zijn, en zij zien zwaarbewapende militairen lopen, dan hebben zij echt niet het gevoel dat het oorlog is. Ze zullen eerst vreemd op kijken om daarna te beseffen dat het juist een veiliger gevoel geeft. Militairen die je kunnen beschermen als dit nodig is. Immers, zouden zij naar een land op vakantie gaan dat in oorlog is?
Het veiligheidsgevoel verandert in een rap tempo. Ons veiligheidsgevoel is niet meer hetzelfde als enkele jaren geleden. Dit laatste zal dan ook een zeer belangrijk verkiezingsthema worden bij de eerstvolgend Tweede Kamer verkiezingen. Ik vind het goed dat vanuit de veranderende veiligheidssituatie de politie zwaardere wapens draagt en ik hoop dat dit eindelijk ook van toepassing wordt op onze marechaussees. De politie wordt op dit moment in ieder geval niet op achterstand gezet ten opzichte van de zwaarbewapende terrorist.
Echter, iets wat de deskundigen in het artikel vergeten mee te nemen is dat militairen, in tegenstelling tot de politie, zijn opgeleid om in het hoogste geweldspectrum te opereren. Voor hen geldt het adagium ‘Train as you fight – Fight as you train’. Dit houdt in dat militairen, in tegenstelling tot de politie, meerdere weken per jaar schieten met geweren en oefenen in een ‘bewoonde omgeving’. Zij zijn 24/7 inzetbaar en kunnen dit veel langer volhouden dan de politie. Daarnaast, en ik zeg het misschien wat cynisch, zal de Nederlander niet meteen denken aan oorlog als hij bewapende militairen ziet, want dat hadden ze dan wel via de sociale media reeds vernomen en ze zouden lijdzaam op de bank afwachten wat er gaat gebeuren. Op het gebied van binnenlandse veiligheid moet ik helaas constateren dat de politie de slag van Defensie lijkt te hebben gewonnen. De beeldvorming is immers duidelijk: de politie is van de binnenlandse veiligheid en militairen heb je alleen nodig als het oorlog is.
Bedoelen de deskundigen dit echt? Of steken ze welbewust hun (politiek correcte) kop in het zand? Is een terroristische aanslag een oorlogsdaad? Volgens onze premier wel want na Parijs heeft hij aangegeven dat we in oorlog zijn met IS. ‘Als je vrede wilt, bereid je dan voor op oorlog’ (Si via pacem, para bellum) is een gezegde uit de oudheid. Het voorbereiden op een oorlog doe je met militairen maar schijnbaar gaat deze vlieger in Nederland niet op. De Nederlanders kunnen dit volgens de deskundigen niet aan en daarom zetten we in tegenstelling tot andere Europese landen onze professionals maar niet in.